Monthly Archives: Marzec 2011

Finocchio – fenkuł. Jest warzywem śródziemnomorskim. Pozytywnie działa na przewód pokarmowy. Korzeń fenkułu spożywa się na surowo lub obgotowany. Ma aromatyczny, słodko –  anyżkowy smak.

Z korzenia  fenkułu przygotowałam dzisiaj sałatkę z dodatkiem  pomarańczy i czarnych oliwek. Wszystko skropione sokiem z cytryny, olejem z oliwek i aromatyzowane świeżo zmielonym pieprzem.

Składniki na 1 osobę:

• pół korzenia fenkułu
• 1 pomarańcza
• 5,6 czarnych oliwek
• sok z pół cytryny
• łyżka oleju z oliwek
• sól, pieprz

Sposób przygotowania:

Myjemy pod bierzącą wodą  finocchio, odcinamy boczne łodygi, dzielimy  na ćwiartki i odcinamy zgrubiałe części warzywa (głąb). Kroimy, dobrze zaostrzonym nożem, na cienkie paseczki. Odkładamy do miski i skrapiamy sokiem z cytryny aby nie ściemniały.

Obieramy pomarańcze i kroimy na cienkie plasterki. Dodajemy do pokrojonego finocchio.

Odcedzamy z zalewy czarne oliwki i dodajemy do sałatki.

Solimy, skrapiamy olejem z oliwek i posypujemy świeżo startym pieprzem.

Zamontowanie lampki było konieczne. Każdy z nas potrzebował dobrego oświetlenia właśnie w tym miejscu. Własnoręcznie wyskrobałam rowek nad kafelkami aby mój mąż mógł przeprowadzić ukryty kabel i zamontować przygotowaną lampkę.

Szkoda tylko że po tylu operacjach lampka wyglądała tak jakoś ….. łyso    

Wpadłam więc na pomysł udekorowania naszej lampki.

Kupiłam sztuczny, ukwiecony  trawnik (50 cm x 50 cm). Są już w sprzedaży gotowe z różnym rodzajem kwiatków.

Przeciełam go wzdłóż (dwa paski po 25 cm), złączyłam z tyłu  cienkim drutem, naciełam w miejscu gdzie są żarówki  i wsunełam od góry na lampę.

A oto efekt gotowej lampki !!!! 

Spodobała się mi włóczka. Jest to miękka bawełna z przyczepionymi, kolorowymi kawałkami materiału. Włochato i sympatycznie.

Na ten szalik  wybrałam  splot bardzo prosty – ściągacz pojedynczy  (ABC Robótek na drutach)  gdyż włóczka jest już wystarczająco oryginalna.

Przepis ten dostałam od koleżanki z pracy- Giusepiny.

Jest to makaron typu wstążki z karczochami i speckiem. Speck produkowany jest w północnych Włoszech (Górna Adyga – południowy Tyrol). Jest to wędlina podobna do  surowej  szynki, ale mniej słona, smakowicie przyprawiona ziołami i lekko wędzona.

Składniki:

• makaron typu wstążki (jajeczny) ok. 100/120 g na porcje
• 2,3 karczochy (moje były mrożone)
• łyżka pokrojonego w paseczki specku
• olej z oliwek
• czosnek
• sól, pieprz
• parmezan
• świeża pietruszka

Sposób przygotowania:

Na rozgrzanym oleju lekko podsmażamy drobno pokrojony czosnek. Dodajemy karczochy pokrojone w cienkie paseczki, solimy i  smażymy przez chwilę. Zmniejszamy ogień, dolewamy trochę wody  i dusimy karczochy w sosie czosnkowym  aż będą miękkie.

Dodajemy speck (wcześniej pokrojony) i gotujemy wszystko przez chwilę aż smaki się połączą.

Do wrzącej, posolonej wody dodajemy makaron i gotujemy go wg przepisu na opakowaniu.

Odcedzony makaron dodajmy do przygotowanego sosu. Sos powinien być płynny, jeśli jest zbyt wysuszony dolewamy trochę wody w której ugotowaliśmy makaron.

Posypujemy tagliatelle świeżo pokrojoną pietruszką, mieszamy wszystko dokładnie i podsmażamy makaron parę sekund na patelni.

Wykładamy na talerz i posypujemy startym parmezano.

To następny mój  podstawowy przepis.

Sosu beszamelowego bez dodatków nie da się zjeść, jednak dodając go do innych potraw sprawia że stają się one aksamitne i kremowe w smaku.

Nie przygotowuję go w klasyczny sposób gdyż jest pracochłonny a sos  nie zawsze  wychodził  mi wystarczająco gładki. Mam na niego własny sposób  –  przygotowuje go jak budyń.

Składniki:

Sposób przygotowania:

Napełniam pól szklanki zimnym mlekiem. Resztę mleka wlewam do rondla.

Mleko w rondlu pogrzewam dodając łyżke masła, sól i szczyptę gałki muszkatałowej. Mieszam i doprowadzam do wrzenia.

Do szklanki z zimnym mlekiem wsypuje mąkę. Energicznie mieszam aby nie było grudek.

Do gotującego sie mleka z dodatkami pomału wlewam  zimne mleko z mąką. Mieszam, gotuje jeszcze przez chwilę….i gotowe.

Zobacz moj przepis na zapiekany makaron z sosem beszamelowym i ragu !

Wpisuję go jako przepis podstawowy, chociaż w pojedynkę jest wspaniałym sosem do każdego rodzaju makaronu. Nie ważne czy to będą spaghetti, rurki ( małe i większe) czy wstążki.

Użyjemy go również do różnego rodzaju zapiekanek z makaronem lub warzywami.

Skadniki:

• ok 300 g mielonego, mięsa wołowego
• marchewka
• cebula
• por naciowy
• czosnek
• kostka rosołowa
• sól
• olej z oliwek

Sposób wykonania:

Pokrojoną w kostkę cebule podsmażamy na rozgrzanym oleju.

Drobno kroimy lub ścieramy na tarce resztę warzyw. Dodajemy do rondla i podsmażamy wszystko na małym ogniu aż warzywa będą miękkie.

Dodajemy mielone mięso, kostkę rosołowa i podsmażamy wszystko  na większym  ogniu.

Dodajemy sos pomidorowy i  niewielką ilość wody jeśli sos jest gęsty.

Pozostawiamy gotujące się ragu na małym ogniu. Najlepsze ragu wymaga dłuższego gotowania, nawet godzinę  (dolewając wody jeśli potrzeba i mieszając od czasu do czasu).

Ragu można zamrozić, najlepiej w gotowych porcjach ! Raz rozmrożonego sosu nie wolno ponownie zamrażać !

Zaczęło się od filiżanek, które ocalały z kompletu. Każda inna i nie do pary. Reszta filiżanek to czyste zauroczenie przed witryną sklepu z porcelaną  i nie tylko.

Jak wyeksponować  więc moją  (nie)cenną  kolekcję filiżanek ?

Miejsce w kuchni znalazło się bez problemu, gorzej było z dopasowaniem półeczki. Kupiłam więc listewkę z surowego drewna, obciełam ją na pasującą długość, wygładziłam  na glanc papierem ściernym, zabejcowałam pod kolor mebli kuchennych (prawie się udało) i polakierowałam. Skłamałabym, jeśli powiedziałabym że wszystko zrobiłam sama. Zamocowanie półeczki powierzyłam mojemu mężowi, mnie odpadłaby pewnie cała ściana wiercąc dziury w kafelkach. Papier ścierny i resztę znalazłam  w wiadomym miejscu… w pilnie strzeżonym schowku na narzędzia mojego męża.

Wzór na szalik znalazłam tytaj „ABC Robótek na drutach” wzór r-390

Pralnia, fryzjer, lodziarnia, wypożyczalnia filmów, różne sklepy i supermarkety… wszyscy obdarowują nas kartami plastikowymi na zniżki i oferty. W portfelu już się nie mieszczą, w torebce trudno je znaleźć. Mam  jednak na nie sposób. Prosty sposób  podpatrzony w programie Marthy Stewart.

Potrzebne nam do tego będzie urządzenie do wycinania dziurek w paskach skórzanych, łańcuszek około 10 cm i ozdoba (nieobowiązkowa, ale ciesząca oko)

Na jednej z kart plastikowych wycinamy w górnym rogu pierwszą dziurkę. Na następnych kartach zaznaczamy flamastrem miejsce do wycięcia wzorując się pierwszą kartą, po to aby reszta kart  miała wyciętą dziurkę w tym samym miejscu.

Przed wycięciem sprawdzamy aby dziurka nie była wycięta w miejscu gdzie jest kod lub pasek magnetyczny.

Nawlekamy podziurkowane karty na łańcuszek (wystarczająco mocny aby utrzymać wszystkie karty) i łączymy razem ostatnie oczko.

Ewentualnie dopinamy ozdobę.

Nareszcie wiosna !!!!

W jaki sposób możemy pomóc naszym roslinkom zakiełkować lub zakorzenić się ? Proste ! –  użyjemy do tego miniaturową szklarnię zrobioną z pustej, plastikowej butelki po wodzie mineralnej.