Monthly Archives: Listopad 2011

Do tego przepisu użyłam okonia nilowego.

Porcje ryby najpierw  podsmażane są  w niewielkiej ilości  oleju z oliwek, następnie skropione sokiem z cytryny a na koniec podlane mlekiem. W takim sosie ryba dusi się przez chwilę. 

Do sosu dodałam również świeżego pora i cienko pokrojoną skórkę z cytryny.

Pomysł na  przepis znalazłam w miesięczniku „Cucinare bene”.

 Składniki na 4 osoby:

• 600 g okonia nilowego (może być każdy inny rodzaj ryby)
• 3 cytryny
• 1 por (ok 120 g)
• 1\2 litra mleka
• 4 łyżki oleju z oliwek
• sól, pieprz
• świeża pietruszka

Sposób przygotowania:

Obieramy skórkę z dokładnie umytej cytryny, odcinamy białą część (gdyż jest gorzka) i kroimy ją na cienkie paseczki.

Kroimy cytryny na połowę i wyciskamy sok.

Myjemy pora pod bieżącą wodą,  usuwamy twarde części i kroimy go na niewielkie kawałki.

Opłukujemy porcje ryby i osuszamy je ręcznikiem papierowym. Ewentualnie wyciągamy pozostałe ości.

Rozgrzewamy olej na patelni i  podsmażamy rybę z każdej strony  przez 2 minuty.

Podsmażoną rybę zalewamy przygotowanym sokiem z cytryny. Gotujemy  wszystko przez następne 5 minut.

Teraz dolewamy na patelnię  mleko. Dodajemy pokrojonego na kawałki pora i cienko pokrojoną skórę z cytryny.

Zdarza się że w tym momencie mleko się zwarzy. Ale wystarczy je podgotować, ciągle  mieszając, a sos wróci do normy.

Solimy i gotujemy jeszcze przez 5 minut.

Wyławiamy rybę z sosu. Jeśli sos jest zbyt płynny zwiększamy ogień i pogotowujemy go przez chwilę aż zgęstnieje.

Układamy rybę na talerzu, polewamy sosem a przed podaniem posypujemy świeżo zmielonym pieprzem i drobno pokrojoną świeżą pietruszką.

Niemowlęce wyprawaki  mam już za sobą  Mój dorastający syn, powiedzmy podlotek, pewnie każe mi jeszcze długo poczekać na wykonanie podobnych rzeczy.

Umiejętności w przygotowaniu takiego ręcznika i innych cudeniek „zdobyłam” (bo jestem samoukiem)  przed urodzeniem mojego syna. To dla niego, z wielkim brzuchem i igłą w rękach wyczarowywałam to i owo.

Teraz nadarzyła się okazja sprawdzić własne umiejętności. Nowo narodzony synek   koleżanki z pracy – Samuele, i mała Priscilla (chyba to  tak się pisze jej  imię ?….buu) zostali obdarowani przeze mnie takimi oto ręcznikami kąpielowymi.

Jak przygotować taki kąpielowy ręcznik dla niemowlaka ?

Naprawdę proste !

Potrzebny nam będzie :

• kwadrat (86×86 cm) bawełny frote   na ręcznik
• trójkąt (dł 55 cm, boki po 38 cm) tego samego frote (albo i nie)
• aplikacja (nieobowiązkowa)
• tasiemka bawełniana (długość tasiemki to obwód kwadrata i dłuższy bok  trójkąta – u mnie około 4 m) najlepiej z bokami zaprasowanymi do środka

Poniżej pokażę wam  jak  sama wykonałam  taką tasiemkę z pozostałego mi materiału.

Kwadrat na ręcznik  może być oczywiście większy ( im większy tym lepiej) ale potem musicie odmierzyć odpowiednio duży trójkąt aby dopasować go do jednego z kątów kwadrata.

Zaczynamy od obszycia trójkąta. Do dolnej, dłuższej części przyszywamy tasiemkę.

Tasiemkę zaginamy na drugą stronę i przyszywamy ręcznie.

Jeśli potrafcie przyszyć na  maszynie  na raz,  z obu stron przygotowaną tasiemkę to będzie  o wiele szybciej.  Mnie  nie wychodziło to zbyt dobrze, więc jedną stronę przeszyłam na maszynie do szycia,  od tyłu wykończyłam ręcznie.

Tak przygotowany trójkąt (nagłówek) przypinamy do jednego z kątów kwadrata.

Teraz przyszywamy tasiemkę  na całym  obwodzie kwadrata  przyszywając jednocześnie do niego  przygotowany nagłówek.

 Przyszycie tasiemki wykonałam  jak wyżej-  najpierw na maszynie a potem z tyłu ręcznie.

Na koniec przyszyłam aplikacje- atlasowego kotka.

Do różowego ręcznika, jako aplikacje, przyszyłam koronkę. Przyszyłam ją wraz  z tasiemką.

Do różowego ręcznika nie użyłam gotowej tasiemki. Wykonałam ją sama z pozostałego mi materiału na prześcieradełko dla Priscilli.

Do wykonania tasiemki  pozostały mi tylko cienkie paski materiału (ok 4 cm) i takie własnie użyłam, zaprasowując  do środka jej  brzegi.

Powierzchnia ręcznika kąpielowego była duża więc wycięta w ten sposób tasiemka układała się, po przyszyciu, wystarcząjąco dobrze. Prawidłowe wycięcie  tasiemki powinno być z materiału ułożonym pod skosem (ok 45°), praktycznie powinny być ścięte rogi materiału.

Trofie to typowy makaron z Ligurii. Jest podłużny (ok 5,6 cm), cienki i skręcany w poprzek specjalnym ruchem nadgarstka.

 Przeważnie podaje się go z pesto z bazylii, często z dodatkiem fasolki szparagowej i ziemniaków.

Dzisiejszy mój przepis, z tym charakterystycznym makaronem, to również  tradycynie z pesto. Tym razem z dodatkiem podsmażonych grzybów i cukinii.

Przepis pochodzi z miesięcznika „Cuciuna-no problem”

Składniki na 4 porcje :

• 400 g makaronu typu trofie
• ok 200 g pieczarek (lub innych grzybów)
• 2  cukinie
• 150 g gotowego pesto z bazylii
• olej, czosnek, sól, pieprz
• parmezan

Sposób przygotowania :

Umyte, osuszone pieczarki i cukinie kroimy na plasterki.

Rozgrzewany olej na patelni i podsmażamy czosnek. Wyławiamy go z oleju jak lekko się zarumieni ale nie zbrązowieje.

Do gorącego, aromatyzowanwego czosnkiem oleju, dodajemy przygotowane pieczarki i cukinie. Solimy, dodajemy pieprzu i podsmażamy przez 5- 6 minut często mieszając.

Gotujemy trofie w dużej ilości wrzącej, posolonej wodzie  (czas gotowania wg przepisu na opakowaniu), odcedzamy i dodajemy do podsmażonych warzyw. Mieszamy i  podsmażamy jeszcze przez 1 min aby smaki się połączyły. Odstawiamy z ognia.

Do gotowego pesto dodajemy łyżkę gorącej wody (tą, w której gotowaliśmy makaron) a następnie wlewamy  pesto do makaronu. Mieszamy i wykładamy na talerze posypując przed podaniem startym parmezano.